Tramwaje w Inowrocławiu



Tramwaje w Inowrocławiu

Na posiedzeniu Rady Miejskiej w pierwszych dniach czerwca 1920 r. zaprojektowano 300 tys. marek na budowę tramwaju elektrycznego. Budowa nastąpi po ukończeniu przejazdu przy dworcu, t.j. jesienią 1911 roku.

Tramwaj elektryczny, ma biec tylko do Strzelnicy, wskutek czego mieszkańcy Mątew i Szymborza czują się pokrzywdzeni.

Sprawa dojazdu mieszkańców i Szymborza do Inowrocławia zostanie rozwiązana w inny sposób.

Przygotowania do budowy tramwaju rozpoczęto wiosną 1912 r. Uruchomienie go przewiduje się na dzień 1 października 1912 r.

 
 Aby zaspokoić zainteresowanie się tą sprawą mieszkańców, plan budowy wyłożono do wglądu w biurze policji w dniach od 9-22.IV. 1912 r.

Tor tramwajowy wykonały Berlińskie Ogólne T-wo Elektryczne, a 4 wozy motorowe i kilka przyczep dostarczyła fabryka wagonów w Ammendorf pod Halle.

Na wieść o budowie linii tramwajowej mieszkańcy miasta proszą o ułożenie toru do Solanek i do koszar artyleryjskich (przy ul. Jacewskiej), a mieszkańcy Jacewa proszą o przedłużenie toru do Jacewa.

Mieszkańcy Mątew i Szymborza życzą sobie poprowadzenia torów do ich miejscowości.

W związku z zamiarem uruchomienia w mieście tramwajów, przewodniczący Rady Miejskiej, dr Levy, na posiedzeniu Rady, w dniu 26.VI.1912 r. podał do wiadomości, że nadeszło zezwolenie prezydenta regencji na budowę tramwaju. Jak z tego wynika, budowa tramwaju miała ruszyć niebawem. Na razie gromadzi się potrzebny materiał.

 
I rzeczywiście, 6 sierpnia 1912 r. przystąpiono do rozrywania bruku od strony strzelnicy.

Wobec dość szybko postępującej budowy toru, Magistrat ogłosił zapotrzebowanie na ośmiu kierowców tramwajowych (motorniczych) i jednego kontrolera. 8 października 1912 r. tor został prawie wykończony. Pozostały jeszcze do wmontowania zwrotnice.

W niedługim czasie firma Ammerdorf Halle, pismem z dnia 15.XI.1912 r. zawiadomiła Magistrat, że dwa, spośród zamówionych, wagony już do Inowrocławia odchodzą, a trzeci wysłany zostanie później.

Wreszcie 10 listopada 1912 r. tramwaje ruszyły, ciesząc się olbrzymim powodzeniem. Czysty zysk wynosi 100 marek dziennie.

 
 W przewidywaniu wzrastającego ruchu tramwajowego, Magistrat zakupił w grudniu 1912 r. dalsze 4 wozy motorowe, 2 przyczepy i 1 wóz do rozsypywania soli za kwotę 55.810 marek, a w styczniu 1913 r. zamówił dwa dalsze wagony za kwotę 26.600 marek, by mieć rezerwę w wypadku jakiejś awarii. Niezależnie od tego Magistrat pokrył rachunek z 25.II.1913 r. za materiał zużyty do budowy linii tramwajowej w kwocie 70.592,35 marek. W marcu 1913 r. zamierzano zamówić dalsze, nowe wozy.

31 grudnia 1962 r. w Inowrocławiu zlikwidowano tramwaje.

według materiału spółki Inomedia, przedruk ze zlikwidowanego portalu inowroclaw.info.pl

Komentarze

Popularne posty